
مصاحبه انواع مختلفی دارد، ولی مصاحبه ای که در کانون های ارزیابی مورد استفاده قرار می گیرد، اصطلاحا مصاحبه شایستگی محور نامیده می شود. که تفاوتهای مهمی با مصاحبه های سنتی دارد.
مصاحبه سنتی بر اساس پرسش و پاسخهای کلی و ذهنی بنا شده است. در این نوع مصاحبه، سوالاتی پرسیده میشود که به طور کلی به سابقه تحصیلی، تجربیات کاری و مهارتهای کاندیدا مربوط میشود.
مصاحبه شایستگی محور بر مبنای ارزیابی دقیق و ساختاریافته ی توانایی ها و رفتارهای گذشته ی کاندیدا برای سنجش تناسب او با شغل مورد نظر طراحی شده است.
در اینجا به برخی از تفاوتهای کلیدی بین این دو نوع مصاحبه اشاره میشود:
هدف:
مصاحبه سنتی: هدف یافتن تناسب کلی کاندیدا با شغل و سازمان است.
مصاحبه شایستگی محور: هدف یافتن شایستگیهای خاص و مرتبط با شغل مورد نظر در کاندیدا است.
ساختار:
مصاحبه سنتی: غیرساختاریافته و انعطافپذیر است.
مصاحبه شایستگی محور: ساختاریافته و از پیش تعیینشده است.
سوالات:
مصاحبه سنتی: کلی و مبهم هستند.
مصاحبه شایستگی محور: خاص، مرتبط با شغل و رفتارسنجی هستند.
ارزیابی:
مصاحبه سنتی: ذهنی (subjective)و بر اساس برداشت مصاحبهکننده است.
مصاحبه شایستگی محور: عینی (objective) و بر اساس معیارهای از پیش تعیینشده است.
مزایای مصاحبه شایستگی محور:
معایب مصاحبه شایستگی محور:
کدام نوع مصاحبه بهتر است؟
بهترین نوع مصاحبه به نوع شغل، سازمان و فرهنگ آن بستگی دارد. با این حال، مصاحبه شایستگی محور به طور کلی به عنوان روشی دقیقتر و عادلانهتر برای انتخاب کارکنان شناخته میشود.
#کانون_ارزیابی
#مصاحبه_شایستگی_محور
ارسال در تاريخ توسط ح. رضازاده
برچسب:
نویسنده: امیر حسنی